Przejdź do głównej treści
PrimaSTEM to pomoc edukacyjna dla dzieci w wieku 4-12 lat. Uczy programowania bez komputerów, tabletów i telefonów. Rozwija logikę, umiejętności programistyczne i matematykę. Zajęcia z PrimaSTEM sprawiają, że programowanie staje się dla dzieci proste i namacalne. Nawet najmłodsze dzieci rozumieją i czują ten proces w rękach. Podstawy programowania, logiki i matematyki opanowują w formie zabawy. Zabawa z PrimaSTEM rozwija kluczowe umiejętności: myślenie logiczne, algorytmikę, programowanie, matematykę, geometrię, a także kreatywność i kompetencje społeczno-emocjonalne. Zestaw PrimaSTEM to przygotowanie do pracy z blokowymi językami programowania, takimi jak Scratch czy LOGO.

Poznajemy zestaw edukacyjny

Gdzie można używać PrimaSTEM?

Zestaw sprawdza się w takich programach edukacyjnych:
  • Ośrodki edukacji przedszkolnej
  • Przedszkola pracujące metodą Montessori
  • Szkoła podstawowa
  • Edukacja domowa
  • Ośrodki wspierające rozwój dzieci ze specjalnymi potrzebami
  • Zajęcia pozalekcyjne
  • Kluby programowania dla początkujących
  • Dziecięce obozy edukacyjne

Co trzeba wiedzieć na start?

Przed pracą z zestawem nauczyciele i rodzice powinni przeczytać instrukcję obsługi i ten przewodnik. Nie są Państwu potrzebne żadne specjalne umiejętności programistyczne. Materiały zawierają podstawy potrzebne do rozpoczęcia nauki.

Badania i wartość zestawu

PrimaSTEM czerpie z języka programowania LOGO, który stworzył Seymour Papert, oraz z pedagogiki Montessori. LOGO i robot-żółw sprawiły, że programowanie stało się dla dzieci zrozumiałe i dostępne. PrimaSTEM Żetony poleceń PrimaSTEM realizują to podejście. Nauka jest intuicyjna dzięki prostej obsłudze dotykowej i nie wymaga ekranów ani tekstu. Obserwując robota, dzieci uczą się rozumieć każde polecenie i opanowują algorytmy w praktyce. Robot ma ważną cechę: ma kierunek. Dziecko może się z nim utożsamić i łatwiej rozumie podstawową logikę działania programów. Wszystkie polecenia są proste i czytelne: wskazują, w którym dokładnie kierunku ma ruszyć robot. Gdy dziecko uczy robota „działać” lub „myśleć”, zastanawia się nad własnymi działaniami i myślami. Dzięki temu nauka programowania jest skuteczniejsza. Żetony PrimaSTEM to wizualne, uproszczone odwzorowanie języków programowania. Na początku nauki nie ma tekstów ani liczb, są tylko podstawowe polecenia.

Dlaczego drewno?

🌱 Pilot i robot są zrobione z drewna. Z praktyki wynika, że dzieci wolą bawić się drewnianymi zabawkami. Są bezpieczne, trwałe i zachowują ślady indywidualnego użytkowania.

Koncepcja programowania z PrimaSTEM

Fizyczne żetony PrimaSTEM odpowiadają instrukcjom w prawdziwych językach programowania i pokazują ważne pojęcia.

Algorytmy

Algorytm to ciąg precyzyjnych poleceń (żetonów), które tworzą program.

Kolejka

Polecenia na pilocie PrimaSTEM wykonują się ściśle od lewej do prawej. Dziecko widzi w ten sposób kolejkę wykonania.

Poprawianie błędów (debugowanie)

Błąd łatwo naprawić: wystarczy wymienić żeton. Takie podejście uczy samodzielnego debugowania programu.

Funkcja

Funkcja (podprogram) to zestaw poleceń w dolnej części pilota. Program główny wywołuje ją żetonem „Funkcja”.

Zmienna

Pilot pamięta ostatnią liczbę każdego polecenia. Naprzód, Wstecz, Lewo, Prawo i Pauza przechowują każde swoją wartość. Polecenie bez liczby bierze zapamiętaną wartość. To jest zmienna: ma nazwę (polecenie) i wartość (liczbę), a wartość można zmieniać.

Zastosowanie w innych przedmiotach

PrimaSTEM pomaga rozwijać także inne umiejętności:
  • Komunikacja: zabawa w grupie uczy współpracy.
  • Motoryka: praca z żetonami poprawia koordynację.
  • Umiejętności społeczne: dzieci uczą się pewności siebie i wspólnego rozwiązywania problemów.
  • Matematyka: dzieci poznają podstawowe pojęcia matematyczne.
  • Logika: dzieci uczą się układać ciągi i przewidywać wyniki.
Układając łańcuch żetonów, dziecko opanowuje programowanie dotykiem, wzrokiem i myślą. Po naciśnięciu przycisku ▶ Start robot rusza, a dziecko porównuje wynik ze swoim przewidywaniem. Takie całościowe doświadczenie przyspiesza naukę.

Poznajemy robota i pilota

Robot

Prosimy powiedzieć dzieciom, że robot jest ich przyjacielem i mogą go programować, a także wyjaśnić, że robot nie ma własnych myśli i wykonuje tylko ich instrukcje, jak sprzęt domowy, który trzeba włączyć. robot

Pilot

Prosimy wyjaśnić, że pilot przekazuje polecenia robotowi, i pokazać, jak wkładać żetony poleceń i programować robota. control
Program główny układa się w górnym rzędzie pilota (6 pól). Dolny rząd (5 pól) jest przeznaczony na podprogram funkcji i działa razem z poleceniem „Funkcja”.

Żetony poleceń

Żetony to polecenia dla robota, które wkłada się do pilota. Po naciśnięciu ▶ Start robot wykonuje ułożony ciąg. Każdy żeton to osobne polecenie. Uczy dzieci myślenia obliczeniowego i projektowania programów. Ważne, żeby dzieci rozumiały, co robi robot po aktywacji każdego polecenia. Dzięki temu uczą się projektować programy i przewidywać działania robota. Prosimy powiedzieć dzieciom, że żetonów nie wolno gubić ani niszczyć, bo bez nich robot nie ruszy.

1 - Pierwszy program

Przyczyna i skutek

Głównym celem jest pokazanie dzieciom związku między poleceniem a działaniem. Niech dziecko włoży żeton „Naprzód” do pierwszego pola pilota i naciśnie ▶ Start. Dziecko powinno zobaczyć, że żeton odpowiada określonemu działaniu. forvard

Jednoznaczne instrukcje

Prosimy powtórzyć te kroki dla każdego kierunku (naprzód, skręt w lewo, skręt w prawo), aż dziecko będzie rozpoznawać każdy żeton.

Pierwsze zadanie

Prosimy przygotować planszę do gry albo narysować siatkę 15x15 cm taśmą lub markerem. Robota postawić na polu startowym i poprosić dziecko, żeby ułożyło program, który przesunie robota o jedno pole naprzód. Jeśli dziecko wybrało zły żeton, cofnąć robota i zachęcić je do zastanowienia się nad nowym rozwiązaniem.

2 - Program i debugowanie

Kolejka zdarzeń

Cel należy postawić dwa pola przed robotem. task-forvard*2 Niech dziecko ułoży program z dwóch żetonów, który doprowadzi robota do celu. forvard*2

Ciąg trzech żetonów

Tym razem cel leży jedno pole naprzód i jedno pole w prawo. task-forvard-right-forvard Niech dziecko samo wybierze właściwy ciąg poleceń. forvard-right-forvard Nie ma powodu się martwić, jeśli dziecko wybrało zły żeton. Wystarczy ustawić robota z powrotem w pozycji wyjściowej i poprosić dziecko, żeby uzasadniło swój wybór i spróbowało innych rozwiązań.

Debugowanie, czyli szukanie błędu

Punkt docelowy należy postawić jedno pole przed robotem i jedno pole na lewo od niego. task-forvard-left-forvard Tym razem należy ułożyć program, który rozwiązuje zadanie, ale celowo wstawić do ciągu błędny skręt. forvard-right-forvard Poprosić dziecko, żeby wskazało błędne polecenie w programie i samo przewidziało błędny wynik. Potem pozwolić mu nacisnąć przycisk ▶ Start, żeby sprawdzić swoją hipotezę. Gdy dziecko potwierdzi, że pokazany ciąg był błędny, czy to przez rozumowanie, czy przez sprawdzenie, należy pozwolić mu zamienić błędne polecenie na właściwe. W ten sposób debuguje program. forvard-left-forvard

3 - Program z funkcją

Polecenie „Funkcja”

Gdy dzieci opanują podstawowe polecenia, prosimy pokazać im żeton Funkcja. To zestaw poleceń, który można wielokrotnie wywoływać z programu głównego.
Żeby wyjaśnić, jak to działa, mogą Państwo użyć metafory wieży (pod żetonem funkcji leżą jedno po drugim inne polecenia). Warto wyjaśnić, że w jednym żetonie można zmieścić więcej instrukcji.
Prosimy pokazać przykład: najpierw położyć dwa żetony „Naprzód” w górnych polach i uruchomić program. Robot przejedzie dwa pola. forvard*2 Teraz położyć te same dwa żetony „Naprzód” w funkcji (dolny rząd), a w programie głównym użyć „Funkcji”. Wynik będzie ten sam, ale część programu jest teraz ukryta w podprogramie. function-forvard*2 Następnie ułożyć ciąg: Naprzód - Naprzód - Prawo - Naprzód - Naprzód. forvard2-right-forvard2 Poprosić dzieci, żeby znalazły powtarzające się części i „schowały” je w funkcji. Końcowy ciąg: w części głównej Funkcja - Prawo - Funkcja, na dole Naprzód - Naprzód. function-right-function Uruchom w symulatorze

Rozwiązywanie zadań z funkcją

Prosimy dać dziecku 3 żetony „Naprzód” i 2 żetony „Funkcja”. chip-forwards-functions Zadanie: przesunąć robota o 5 pól naprzód. goal-5step Niech dziecko samo zrozumie, że do wielokrotnych działań trzeba użyć funkcji, i rozwiąże zadanie. Jeśli ciąg jest błędny, wystarczy ustawić robota z powrotem w pozycji wyjściowej i poprosić dziecko, żeby zastanowiło się nad poprawnym rozwiązaniem i wypróbowało nowe warianty. function-task Uruchom w symulatorze

4 - Losowość

Polecenie „Losowy kierunek”

Żeby wprowadzić pojęcie losowości, prosimy wziąć 4 żetony kierunków: „Naprzód”, „Lewo”, „Prawo” i „Wstecz”. Włożyć je do nieprzezroczystego pudełka lub worka i wymieszać. Poprosić dzieci, żeby po kolei wyciągały 1 żeton bez zaglądania i pokazywały go grupie, a potem odkładały z powrotem. Na tym przykładzie wyjaśnić dzieciom, czym jest losowość z czterech możliwości. Następnie pokazać dzieciom żeton „Losowy ruch”. Należy wyjaśnić, że ten żeton robi prawie to samo, co dzieci robiły wcześniej, losując żetony z worka: losowo wybiera kierunek, w którym pojedzie robot, a potem przesuwa go o 1 krok logiczny, czyli o jedno pole. Robot może więc przejechać 1 pole naprzód, w prawo, w lewo albo wstecz. Położyć żeton „Losowy ruch” w górnym polu i uruchomić program kilka razy. Za każdym razem robot ruszy inaczej. rnd-move Uruchom w symulatorze Warto pobawić się z dziećmi: niech zgadują, dokąd pojedzie robot, zanim zostanie wykonane polecenie. Należy podkreślić, że to jest losowość i nie zawsze da się trafnie odgadnąć kierunek. Można spróbować razem z dziećmi stworzyć małą grę z żetonem „Losowy ruch”.

5 - Pętle (powtarzanie poleceń)

Poznajemy pętle liczbowe

Pokazać dzieciom żetony wartości. Zapytać, czy znają liczby, czy widziały kostkę do gier planszowych i czy grały w takie gry. repeat-chips Położyć dwa żetony „Naprzód” w górnych polach i uruchomić program. Robot przejedzie dwa pola. forvard*2 Teraz zostawić jeden „Naprzód”, a pod nim położyć żeton „pętla 2”. Wynik będzie ten sam: działanie powtórzy się dwa razy. forvard-repeat2 Ułożyć 4 polecenia „Naprzód”, obejrzeć wynik, a potem poprosić dzieci, żeby użyły żetonów wartości, czyli pętli, i powtórzyły ruch robota na 4 pola. Możliwe są zarówno proste rozwiązania z żetonem „Naprzód” i pętlą o wartości 4, jak i inne warianty, na przykład „Naprzód” z pętlą 3 i jeszcze jedno polecenie „Naprzód”. repeat-task Uruchom w symulatorze

Pętla wywołująca funkcję

Prosimy spróbować z dziećmi zastosować pętlę z wartością do polecenia „Funkcja”. Na przykład niech robot idzie zygzakiem: użyć polecenia „Funkcja” z pętlą o wartości 5, a w dolnej części pilota ułożyć ciąg funkcji z poleceniami „Naprzód”, „Prawo”, „Naprzód”, „Lewo”. Najpierw ułożyć z funkcją program ruchu „schodkami”: „naprzód”, „prawo”, „naprzód”, „lewo”, i uruchomić go. Potem dodać do funkcji pętlę z liczbą 5. Funkcja powtórzy się kilka razy, a robot pójdzie schodkami w prawo i do góry. step-task Uruchom w symulatorze Robot pójdzie schodami po przekątnej w prawo i do góry, robiąc po drodze 5 stopni. step-task-result

6 - Liczby losowe

Pojęcie liczby losowej

Wśród żetonów jest „Powtórz losową liczbę razy (od 1 do 6)” (z obrazkiem kostki). Wybiera on losową wartość od 1 do 6. Można zagrać z dziećmi w losowanie żetonów pętli z worka. rnd-repeat-chip Żeby wprowadzić pojęcie liczby losowej, prosimy wziąć 4 żetony pętli: „2”, „3”, „4” i „5”. Włożyć je do nieprzezroczystego pudełka lub worka i wymieszać. Poprosić dzieci, żeby po kolei wyciągały 1 żeton bez zaglądania, pokazywały go i nazywały wartość, a potem odkładały z powrotem. Można zagrać: kto wylosuje wyższą wartość. Na tym przykładzie wyjaśnić dzieciom, czym jest losowość z czterech możliwości. Następnie pokazać dzieciom żeton wartości „Powtórz losową liczbę razy (od 1 do 6)”. Należy wyjaśnić, że ten żeton robi prawie to samo, co dzieci robiły wcześniej, losując żetony wartości z worka: losowo wybiera 1 z 6 liczb (od 1 do 6), jak kostka, i przekazuje ją robotowi, żeby powtórzył działania. Położyć żeton „Naprzód” w górnym polu pilota, a pod nim żeton „Powtórz losową liczbę razy (od 1 do 6)”. Poprosić dzieci, żeby nacisnęły przycisk ▶ Start. Ustawić robota z powrotem w miejscu startu. Powtórzyć to zadanie kilka razy. rnd-forvard Uruchom w symulatorze Można zagrać: czyj robot zajedzie dalej. Prosimy zwrócić uwagę dzieci, że robot przejeżdża losową liczbę pól: od 1 do 6, i podkreślić, że to jest losowość i nie da się z góry wiedzieć, jak daleko robot dojedzie.

7 - Liczby: odległości i kąty

Poznajemy liczby

Jeśli przy poleceniach nie położą Państwo wartości liczbowych (nad poleceniem lub pod nim, w podwójnym polu), robot używa domyślnych parametrów ruchu: bez parametrów jedzie 15 cm naprzód i obraca się o 90°. Te wartości można zmienić żetonami wartości. Przykład: dodać wartość 200 do polecenia „Naprzód” i zobaczyć, jaką odległość pokona robot. Dodać wartość 180 do polecenia „obrót” i ocenić zmiany. example1 Uruchom w symulatorze
Ważne: pilot zapamiętuje ostatnią wartość ustawioną dla poleceń ruchu i obrotu. Jeśli polecenie zostanie użyte bez nowej wartości, obowiązuje ostatnia zapamiętana wartość, aż do wyłączenia pilota. Ustawienie nowej wartości zmienia wartość domyślną. Długość kroku ustawioną żetonem „Domyślny krok” pilot zapamiętuje i zachowuje po ponownym uruchomieniu. Aby wrócić do 15 cm, należy użyć tego żetonu z liczbą 150. Obrót o 90° wraca sam po ponownym uruchomieniu.
Zmiana parametrów pozwala tworzyć bardziej złożone trajektorie i scenariusze ruchu. Przykłady znajdą Państwo na stronie z rysunkami matematycznymi.

8 – Arytmetyka

Działania arytmetyczne

Działania arytmetyczne na liczbach pozwalają dynamicznie zmieniać wartości w programie dla poleceń ruchu (Naprzód, Wstecz, Lewo, Prawo). Sterowanie robotem staje się dzięki temu bardziej elastyczne. Po dodaniu działania arytmetycznego pilot zmienia zapamiętaną liczbę dla polecenia ruchu i wysyła nową wartość do robota. Przykład: example2 Uruchom w symulatorze „Naprzód 200” — robot jedzie 20 cm, „Naprzód +100” — jeszcze 30 cm. Łączna odległość: 50 cm.

Zadanie: rosnąca spirala

Działania arytmetyczne zmieniają zapamiętaną liczbę, czyli zmienną. Należy ułożyć program: w górnym rzędzie Naprzód 30 i Funkcja × 20, w dolnym Prawo i Naprzód +30. Przy każdym wywołaniu funkcji bok wydłuża się o 3 cm. Poprosić dzieci, żeby najpierw przewidziały: jak długi będzie piąty bok? Potem uruchomić program i sprawdzić. Odpowiedź: 15 cm (3 + 3 + 3 + 3 + 3). Uruchom w symulatorze

Program na pilocie

Co narysuje robot

Ten sam program w języku LOGO: PrimaSTEM i LOGO. Użycie takich działań w pętli pozwala tworzyć progresje.
Jeśli wynik działania arytmetycznego jest ujemny, robot wykonuje działanie przeciwne: zamiast jechać naprzód, jedzie wstecz, a zamiast skręcać w lewo, skręca w prawo.
Dostępne działania: dodawanie (+), odejmowanie (−), mnożenie (*), dzielenie (/), pierwiastek kwadratowy (√), potęgowanie (^). Przykłady wzorów znajdą Państwo na stronie z rysunkami matematycznymi.

Prosimy bawić się i uczyć razem z dziećmi!

Najlepiej znają Państwo swoich uczniów. PrimaSTEM to uniwersalne narzędzie do nauki przez zabawę. Można go używać do nauki programowania, logiki i innych przedmiotów. Wszystko zależy od wyobraźni! P.S. Dziękujemy, że korzystają Państwo z PrimaSTEM i interesują się naszym zestawem! Czekamy na opinie. Prosimy napisać do nas o swoich doświadczeniach i wrażeniach.
Ostatnia modyfikacja 11 listopada 2026